EN
Clamores in campo adhuc aures nostras replent, et gaudium victoriae campionatus adhuc ardet. In hac certamine tractus per turmas, turma nostra tota se dedidit, unita et constans. Per tenacem perseverantiam et perfectam concordiam operis, pugnavimus per omnem rountam et feliciter campionatum adepti sumus! Hoc grave trophaeum non solum gloria est cuiusque membrum turmae certantis, sed etiam optima testificatio spiritus totius societatis nostrae, quae simul ambulat et simul pugnat.
Ludus trahendi funem fortasse videtur certamen virium, sed re vera est summum cohaesionis, executionis et voluntatis experimentum. Antequam certamen inciperet, omnes pro libera tempore suo studio uti voluerunt, curantes gradus nostros emendare, ritmum nostrum concordare, et sese iussis familiarizare. Colleghi, qui in officio solent suis propriis muneribus et officiis insistere, diem suum ab aliis negotiis abstraxerunt, ut in unum funem convenirent et eadem directione traherent. Omnes exercitationes et omnes minutiæ graviter habebantur. Nemo de labore duro questus est, nemo autem perfunctorie agere voluit. Omnes totam vim suam ad idem commune finem contulerunt, spiritum positivum et unitum nostri corporis plene demonstrantes.
Atmosphaera in certamine erat intensa et electrica, ubi singulae vices verus acer pugnae certamen erant. Adversus fortes adversarios, turma nostra manebat tranquilla et constans. Cum flauta sonuisset, fortiter funem prehendimus, centrum gravitatis nostrum demisimus, retrorsum inclinavimus, et pedes firmiter in terram infiximus. Omnis tractus erat concinnus et validus. Fascia rubra in medio funis huc atque illuc movebatur in certamine ut in statera, cum saepius aequale esset. Fatigatio corporis, dolor musculorum, et crescentis pressio omnium membrorum tolerantiam fidemque temptabant. Tamen per omnia nemo cedebat, nemo remittebat. Omnes dentibus concretis tenebantur, suum locum defendebant, et omnem vim suam impendebant.
Extra campum calor eodem modo sensibilis erat. Colleghi nostri chorum acclamationis constituerunt, qui nobiscum totum tempus permansit. Voces eorum sonorae et plausus exultantes fortissimum nostrum auxilium fuerunt, quibus incessanter animus et vis in membra turmae infundebatur. Certamen acre in campo et clamor ex animo extra campum simul effigiem ardentissimam et unitissimam turmae nostrae pingebant. Per omnem vicissitudinem pugnae magis ad unum cohaesimus et magis constanter perseveravimus, semper credentes nos simul esse fortes et perseverantiam ad victoriam ducere.
Cum ultimum flatus buccinae sonuit et vincens fascia firmiter in nostram partem cecidit, totum templum exsultavit. Membra turmae sese amplectebantur et laudibus exclamabant, invicem congratulantes. Omnis sudor, fatigatio et constantia in illo victoriae momento in gloriam ac gaudium immensum conversae sunt. Rubrae notae, quas funis in palmas nostras reliquit, sudor qui frontes nostras perfuderat, et voces raucae quibus clamavimus, ipsae sunt nobilissimae medaliae nostrae, testes animi turmae, qui numquam cedit.
Singula certamina tractus funis nobis verum significatum societatis docuerunt. Non sunt heroum solitarii, sed tantum societates unitae. Vis unius hominis est finita, sed vis coniuncta multitudinis est inopinabilis. In opere, comites sumus qui singuli partes nostras suscipimus et simul difficultates oppugnamus; in campo, socii sumus uno corde et uno proposito, gloriae una cum contendentes. Spiritus tractus funis — unum propositum, perfecta concordia, numquam desistere, et invicem sustentare — est praecipua qualitas quam in opus cotidianum afferimus.
Hoc certamen non est solum victoria in aemulatione, sed purgatio et exaltatio spiritus nostri collegialis. Porro feremus unitatem, tenacitatem, constantiam et sensum officii, quos in campo accepimus, in omnes minutias operis cotidiani nostri. Adversus difficultates in loco laboris, obstacula ad munera pertinencia, et metas progressionis, continuabimus atmosphaeram collegialem soliditatis et collaborationis fovendam, uno animo cogitabimus, una vi trahemus, et cum maiore studio, unitate, et constantia progrediemur. Una omnes difficultates superabimus et futurum clarissimum societati nostrae creabimus!
